De concertos, ebooks e Rimbaud

Esta noite a libreira e eu imos ó concerto que da Krahe en Santiago. Antes do concerto aproveitaremos para intercambiarnos arquivos dos nosos ebooks. Porque sí, eu tamén sucumbín á novidade. Regalaronme un ebook papyre cheo de libros.
Estou lendo agora “Unha temporada no inferno” de Rimbaud e encantame o invento este que me permite levar no bolsillo unha morea de libros. Iso sí, o único que leo no aparato novidoso é poesía ou relatos cortos. Resúltame incomodo ler obras longas, pero supoño que xa me acostumarei a iso.
Aproveito para deixar un poema de Luis Cernuda con referencia á hipocresía deses que van rendir homenaxe ós mortos ilustres que en vida foron apestados.

BIRDS IN THE NIGHT

El gobierno francés, ¿o fue el gobierno inglés?, puso una lápida
En esa casa de 8 Great College Street, Camden Town, Londres,
Adonde en una habitación Rimbaud y Verlaine, rara pareja,
Vivieron, bebieron, trabajaron, fornicaron,
Durante algunas breves semanas tormentosas.
Al acto inaugural asistieron sin duda embajador y alcalde,
Todos aquellos que fueran enemigos de Verlaine y Rimbaud cuando vivían.

La casa es triste y pobre, como el barrio,
Con la tristeza sórdida que va con lo que es pobre,
No la tristeza funeral de lo que es rico sin espíritu.
Cuando la tarde cae, como en el tiempo de ellos,
Sobre su acera, húmedo y gris el aire, un organillo
Suena, y los vecinos, de vuelta del trabajo,
Bailan unos, los jóvenes, los otros van a la taberna.

Corta fue la amistad singular de Verlaine el borracho
Y de Rimbaud el golfo, querellándose largamente.
Mas podemos pensar que acaso un buen instante
Hubo para los dos, al menos si recordaba cada uno
Que dejaron atrás la madre inaguantable y la aburrida esposa.
Pero la libertad no es de este mundo, y los libertos,
En ruptura con todo, tuvieron que pagarla a precio alto.

Sí, estuvieron ahí, la lápida lo dice, tras el muro,
Presos de su destino: la amistad imposible, la amargura
De la separación, el escándalo luego; y para éste
El proceso, la cárcel por dos años, gracias a sus costumbres
Que sociedad y ley condenan, hoy al menos; para aquél a solas
Errar desde un rincón a otro de la tierra,
Huyendo a nuestro mundo y su progreso renombrado.

El silencio del uno y la locuacidad banal del otro
Se compensaron. Rimbaud rechazó la mano que oprimía
Su vida; Verlaine la besa, aceptando su castigo.
Uno arrastra en el cinto el oro que ha ganado; el otro
Lo malgasta en ajenjo y mujerzuelas. Pero ambos
En entredicho siempre de las autoridades, de la gente
Que con trabajo ajeno se enriquece y triunfa.

Entonces hasta la negra prostituta tenía derecho de insultarles;
Hoy, como el tiempo ha pasado, como pasa en el mundo,
Vida al margen de todo, sodomía, borrachera, versos escarnecidos,
Ya no importan en ellos, y Francia usa de ambos nombres y ambas obras
Para mayor gloria de Francia y su arte lógico.
Sus actos y sus pasos se investigan, dando al público
Detalles íntimos de sus vidas. Nadie se asusta ahora, ni protesta.

“¿Verlaine? Vaya, amigo mío, un sátiro, un verdadero sátiro.
Cuando de la mujer se trata; bien normal era el hombre,
Igual que usted y que yo. ¿Rimbaud? Católico sincero, como está demostrado.”
Y se recitan trozos del “Barco Ebrio” y del soneto a las “Vocales”.
Mas de Verlaine no se recita nada, porque no está de moda
Como el otro, del que se lanzan textos falsos en edición de lujo;
Poetas mozos de todos los países hablan mucho de él en sus provincias.

¿Oyen los muertos lo que los vivos dicen luego de ellos?
Ojalá nada oigan: ha de ser un alivio ese silencio interminable
Para aquellos que vivieron por la palabra y murieron por ella,
Como Rimbaud y Verlaine. Pero el silencio allá no evita
Acá la farsa elogiosa repugnante. Alguna vez deseó uno
Que la humanidad tuviese una sola cabeza, para así cortársela.
Tal vez exageraba: si fuera sólo una cucaracha, y aplastarla.

Novidades no mercado

Ñam-ñam de Luis Palés Matos

Ñam-Ñam. En la carne blanca
los dientes negros -ñam-ñam.
Las tijeras de las bocas
sobre los muslos -ñam-ñam.
Van y vienen las quijadas
con sordo ritmo -ñam-ñam.
La feroz noche deglute
bosques y junglas -ñam-ñam.

Ñam-ñam. África mastica
en el silencio -ñam-ñam,
su cena de exploradores
y misioneros -ñam-ñam.
Quien penetró en Tanganica
por vez primera -ñam-ñam;
quien llegó hasta Tembandumba
la gran matriarca -ñam-ñam.

Ñam-ñam. Los fetiches abren
sus bocas negras -ñam-ñam.
En las pupilas del brujo
un solo fulgor -ñam-ñam.
La sangre del sacrificio
embriaga al tótem -ñam-ñam,
y Nigricia es toda dientes
en la tiniebla -ñam-ñam.

Asia sueña su nirvana.
América baila el jazz.
Europa juega y teoriza.
África gruñe:ñam-ñam.

**Poema incluido dentro do excepcional libro do poeta Luis Palés Matos “Tuntún de pasa y grifería y otros poemas”, 1995, A. & M. Muchnik (Madrid)

Ou policías ou delincuentes

“Los antidisturbios protegían una excavadora dispuesta a derribar una nueva vivienda” .”Carga brutal e indiscriminada, incluso contra vecinos de más de 70 años y hasta periodistas”. Estes comentarios que se escoitan no video non deixan de causarme desacougo. E se só cargaran contra mozos ou obreiros?

E para que outra cousa sirven senón os antidisturbios senón é para desfacer disturbios?

Citando a Cesare Pavese, “A vida sen fume é coma o fume sen asado. Ou policías ou delincuentes” en O oficio de vivir. , p. 29. Ed. Galaxia. Teño moi claro o que elixiría eu.

Nun bambán de non virar baldo

osventin.jpg
Este venres, 5 de marzo a Asociación Cultural “Vagalumes” presenta o libro de David Otero “Nun bambán de virar baldo”.
A cita é ás 20:00 h. na sala de exposicións de Caixa Nova, na rúa principal da Estrada.
Intervirá o autor, David Otero e os historiadores Xoán Carlos Garrido e Dionisio Pereira. Presentará o acto Tino Regueira.

Máis información na páxina da asociación vagalumes

Entrevista a Luis Sepúlveda

Entrevista ó escritor Luis Sepúlveda en RNE

Algo persoal

55 mentiras sobre a lingua galega

55mentiras.JPG

A plataforma ProLingua presentará o libro 55 mentiras sobre a lingua galega , simultaneamente, en máis de sesenta localidades o próximo venres 5 de febreiro. Trátase dun compendio de textos coordinado por Xosé Henrique Costas, profesor da Universidade de Vigo.

As presentacións que se celebren en Galicia e no resto do estado español comezarán ás 20:30.

En Cacheiras-Teo, o acto terá lugar na Mediateca do Grilo: Carme Hermida, Xosé Mª Lema Suárez e Rosa Moreiras Cuñarro

Achegas do alén Miño (2)

Fotos da presentazón na libraría o venres pasado, do libro: Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza, de Humberto Busto.

acto041.JPG

acto021.JPG

Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza

O venres, 29 de xaneiro, ás 20.15 horas, presentase na libraria O Trasno Viaxeiro o libro de Humberto BUSTO, Achegas do alén Miño: Pascoães, Coimbra e Machado na Galiza. Colección NÓS-OUTROS / Ensaio.

No acto intervirán Anxo González Fernández –catedrático de Filosofía da USC e prologuista da obra–, Martiño Noriega –alcalde de Teo–, Antonio Puentes Chao –director editorial de 3C3– e o propio autor.

Este conxunto de traballos recolle investigacións sobre personaxes portugueses que mantiveron unha relación notable con personalidades da cultura galega, viviron en Galicia e reflexionaron sobre ela. Co título «Galiza e Teixeira de Pascoães» analízase a estreita relación do escritor portugués cos homes das Irmandades. No traballo sobre «A Renascença» estúdanse este movemento socio-cultural e a colaboración nel de varios autores galegos. No «Epistolario portugués de Á. Cebreiro: B. Machado» danse a coñecer as 28 cartas lle que dirixe a Cebreiro, dende o seu exilio, o que foi por dúas veces presidente de Portugal. O traballo «Leonardo Coimbra na Galiza: viaxe, cartas e presenza intelectual» descóbrenos a relación do filósofo portugués con varios intelectuais galegos e a viaxe que realiza a Galicia á fronte dunha delegación cultural. Recóllense tamén diferentes cartas inéditas, dous artigos de Risco sobre o pensador portugués, outros dous de Leonardo Coimbra sobre Galicia e a saudade e varias fotos con valor histórico. O limiar é da autoría de Anxo González.

achegas.jpg