Category Archives: Manuel Álvarez Torneiro

Na cuneta do tempo

Foto vía subcomandanta en Flickr.
Somente o alucinado
na cuneta do tempo,
ó pé do sílex
mordendo unha mazá,
contra corrente
regresa ó Paraíso
Manuel Álvarez Torneiro***

Manuel Álvarez Torneiro, un poema

Non é por vagancia que non escribo, máis ven é por non divagar por terreos xa cultivados.
Aquí vos deixo un poema para ir masticando.
E, sen embargo, é doce esa derrota:
dulcificada febre sobre o vidro,
chuvia que se comprace nas maceiras,
a desgana do mundo: ese pasivo
corazón de bodegas e carburos:
cinza do que abrasou o incombustible
e gozou como […]