Archivo de la categoría: Arte

Facendo memoria

Post rápido pero de calidade no que a contido toca.  Quero deixar un par de recomendacións.  Unha de libros, e outra de música e audiovisual.

Buenaventura Durruti, anarquista. 1999  Nesta película documental aparece Chicho Sanchez Ferlosio, cantando o “Romancero de Durruti”. Xenial o Chicho, neste documental sae xa velliño. Aproveitando o tema recomendo tamén o documental que fixera Trueba Mientras el cuerpo aguante

Varios vídeos en ágoratv: Durruti en la revolución española

vazquez2004republica.jpg
E o libro de Andrés Vázquez de Sola Republica o “esto”. Foca Ediciones 2004,  unha testemuña humorística e satírica dos personaxes da República. O máis destacado é como pinta en branco e negro ós personaxes negativos. O resto están pintados con cores. O sarcasmo preside a obra deste debuxante xenial que nos amosa unha galería completa e esencial de quén era quén na II República: Alfonso XIII, Francisco Ferrer Guardia, V. Blasco Ibáñez, Primo de Rivera, Calvo Sotelo, Castelao, María la Libertaria…. Cada un deles ten unha páxina cun retrato e un comentario ben ilustrativo. O mellor do libro ademáis da calidade do artista facendo os retratos é que o autor non se corta nada e chama ás cousas polo seu nome. Nada de eufemismos.

Chegou unha postal á libraría

Chamame Ana e empeza a falarme dun artigo que leu en El País dunha tipa que fai esculturas con lápices, e como ela anda moi apurada dígolle que eu porei un enlace ó asunto ese.

Pero o gracioso é cando me di que chegou unha postal para ela. Incrible, empezamos a discutir por teléfono de quen era a postal que mandou Igor. En fin, qué tolas!. Quen me coñeza saberá que discutín por costume e por principios, porque me sae de adentro, como dicía o poeta. Pero como sei que a libreira é gran colecionista e eu ando dende hai meses na fase de desapego estóico, díxenlle que podía quedar coa postal e as pegatinas. Estou segura que a vai plastificar ou enmarcar ou algo polo estilo. Pero iso sí, aviso para navegantes, o que me queira enviar algo que poña o meu nome, que logo a libreira ilusiónase e non hai deus que a faga soltar nada.
Aquí deixo a postal e o poema de Igor. E menos mal que existe internet, que si é polo envío tradicional o que tiña que esperar….

macaco200s.jpg

A minha língua quero na tua boca
e nos teus lábios nos teus peitos
E no país inteiro do teu sexo
falar com o idioma que nos pertence
Procurar a humidade com a língua que nos une
para dar-lhe nome ao teu corpo
e repetir em cada rio em cada bosque
em cada outeiro da tua geografia
a promessa de quem ama sem palavras
Com o silêncio das estrelas, tam longínquo e singelo

Convivir convivencias

expo_felix.jpg
Fotografía de Félix Fernández.

Hoxe paseando pola zona do Obelisco, en Coruña, atopeime con esta exposición de textos e fotografía: C2 Convivir Convivencias.
Disfrutei coas fotos xigantes e cos textos, sobre todo con este de Diego Amaixeiras. Os outros textos son de Alexandre García-Caballero, Covadonga Carrasco e Xoán Creus, Emma Pedreira, Modesto Fraga, Rosa Aneiros, Xosé Díaz Díaz, Yolanda Castaño, Xosé Díaz Díaz, María do Cebreiro, Lupe Gómez e Paulo Martínez Lema. As fotografías son de Andrea Costas, Maribel Castro, Victoria Diehl, Félix Fernández, Fran Herbello, Antía Moure e Damián Ucieda Cortés.

Tradición, canon e a gaita do crisóstomo

O meu home leva uns días enganchado á gaita do crisóstomo

Onte, por primeira vez escoiteino cantar en galego e resultoume tan sexy coma cando canta “Naranjo en flor”. Calqueira día deste mandoo a facer os exames do Celga.

E pasando dunha tradición elexida a outras tradicións institucionalizadas, recomendovos o artigo que sobre este tema vin citado en Brétemas e Alfaias

¿onde está a tradición galega? ¿acaso está depositada no pobo ourensán chamado Trado?

Deixovos co único canon que vai conmigo.

Crímenes ejemplares, de Max Aub

aub0.jpgCRÍMENES EJEMPLARES
(Max Aub)
32 ilustradores
Media Vaca
Algunos de los relatos que componen estos CRíMENES EJEMPLARES aparecieron antes en SALA DE ESPERA, publicación a través de la cual Max Aub daba a conocer a sus allegados y a otros lectores interesados fragmentos de todo aquello que iba escribiendo. Esta edición utiliza los 87 cuentos que su autor agrupó en forma de libro y publicó por vez primera en la Impresora Juan Pablos de la ciudad de México el año 1957, en edición cuidada por el propio Max Aub y enriquecida (como se dice del caldo al que se echa un hueso) con viñetas extraídas de Book of Objects (San Luis Potosí, 1883).

Que sepamos, nunca hasta ahora se habían dado estos breves relatos con tal derroche de espacio y de tinta negra. Ni con un desbordamiento gráfico semejante: 31 artistas ofrecen aquí sus propias versiones de los crímenes No era tarea fácil, porque muchos de los cuentos contienen en si mismos imágenes poderosas que es inútil duplicar y de las que cuesta sustraerse. Todos los dibujantes, con alguna excepción, han escogido el texto que ilustran. Muchos de ellos son asiduos colaboradores de prensa, otros se dedican a la historieta, al libro infantil, a la publicidad y al cartelismo; otros son pintores y exponen sus obras regularmente en galerias. (Presentación editorial)

aub.jpg