Los Soprano

Xa falta pouco, eu son das que preferiron esperar a ver os últimos capítulos de Los Soprano dobrados. A espera foi longa. Votarei en falta a ese mastodonte impulsivo e lembrareime del cando teña ganas de partirlle a cara a alguén . A forma de bater cos puños de Tony Soprano fascíname polo visceral, pola brutalidade descarnada. Igual que me fascina a tacañería e a rapiña duns personaxes que van collendo o que lles peta, dalles igual roubar unha cafetera, unha caixa de viño ou un porche.

Éste es el fin, amigo

3 Comments

  1. Posted 02/2/2008 at 11:12 pm | Permalink

    Sempre recordarén unha escena na que discutindo cun xudeu, o xudeu dicía: nós estivemos ante mil adversidades, algunhas das peores da historia e aquí estamos, non puideron con nós. E os romanos? onde estades agora, eh?
    E respondenlle: aquí idiota, e danlle un soplamocos.

    Fíxome moitas gracias.
    Que boa serie. Pero non a disfruten moito, terei que mira-la máis.

  2. Posted 03/2/2008 at 12:52 am | Permalink

    sí, lembrome da escena, e tamén de cando van ó motel dos xudeos para cobrar os cartos do negocio e o xudeo máis novo repetíalle o pai: “creamos un golem”.

  3. Posted 03/2/2008 at 11:49 pm | Permalink

    E xenial a serie,moi,moi,boa.
    Parabéns polo blog e saúdos

Post a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked *

*
*