O Trasno Viaxeiro

Xa que veño de ler o libro do autor guardés Francisco Álvarez, alias Koki, imos adicarlle unhas liñas.

Ratas en Manhattan son un conxunto de dezaoito relatos que se ambientan na experiencia da emigración galega en Nova Iorque. Xurden,  en cada relato,  as referencias ó pasado dos personaxes en Galicia. As crónicas que falan das desventuras polas que pasan diferentes figuras,  na voz narradora de Francisco Álvarez, lémbranme ás histórias que, escoitadas nas tabernas, dan conta das aventuras de mengano aló na Suiza ou de fulano aló en Nova Iorque.

Tódolos relatos teñen esa forma narrativa tan galega que compaxina a descripción e a retranca. Retratos rápidos e amargos que poderían ser de calqueira outra cidade con emigrantes, ¿Qué máis da que a narración teña lugar en  N.Y., Bos Aires, Madrid, Barcelona ou en Vigo? O protagonismo é dos ollos de quén está fóra do seu fogar, do desarraigo.

Esta é a cara B do soño americano, a Nova York que non ven os turistas. Dezaoito relatos que falan do naufraxio de todos os soños. E da emigración, que o seu autor padece na propia carne, e na alma.
A morriña, sen dúbida ningunha. Pero tamén hai máis cousas: a batalla pola dignidade, o fracaso, as burlas e os azares do destino, as dentadas da vida que tanto doen.
Un xeito saudoso de definir a nosa Terra é falar dos emigrantes e dos náufragos, é sabido. Galiza foi sempre produtora de afogados e de desterrados. Pero hai naufraxios que non rematan coa chegada a ningún porto. Estes son os dos protagonistas de Ratas en Manhattan, heroes correntes cunha identidade invisible, agachada acotío por mor dos virus que borran a memoria. Son experiencias que nos levan a un espazo fronteirizo, de loita pola supervivencia e de busca ilusoria da felicidade.
Nesta xeografía emocional, da transición entre o apego e a perda, recoñécese o home no límite da súa condición humana.
Esta paisaxe, a da contradición e dos sentimentos mesturados, é o territorio onde de sitúa Ratas en Manhattan.
Nun fondo de rañaceos, como nas profundidades do abismo, esta obra enfía curtos relatos de ficción que ben poderían ser verdade, historias nas que a vida é un xogo de ruleta rusa, nas que a loita desapiadada, nun espazo desesperanzado no cal azoroñan as ratas, supón unha fuxida constante da morte.(Presentación da editorial)